ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും മുതലാളിത്തപ്രതിസന്ധിയും 

 നിങ്ങൾ ഗൂഗിളിൽ എന്തെങ്കിലും സാധനം വാങ്ങാൻ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും വിഷയസംബന്ധമായോ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിന് സെർച്ച് ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ. തുടർച്ചയായി സെർച്ച് എൻജിനുകളിൽ നാം ചില പ്രത്യേകവിഷയങ്ങളിൽ engaged ആകുമ്പോൾ, ഇന്റർനെറ്റ് സ്വയമേവ അത് സംബന്ധിയായ കാര്യങ്ങൾ നമ്മിലെത്തിച്ചുതുടങ്ങും. നാം ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ യൂട്യൂബിലും ഫേസ്ബുക്കിലും മറ്റ് സോഷ്യൽമീഡിയകളിലും അതാത് recommendations വരുന്നത് സാധാരണമാണ്. ഇത് വാണിജ്യപരസ്യങ്ങളോ മറ്റ് വിവരങ്ങളോ ആവാം. ഉദാഹരണത്തിന് BJPയെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും പേജോ പോസ്റ്റോ നമ്മൾ ലൈക്ക്/ കമന്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഷെയർ ചെയ്യുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം ഇടങ്ങളിൽ നമ്മൾ സജീവമാകുമ്പോൾ, നാം പിന്നീട് ഫേസ്ബുക്കിലും മറ്റ് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിലും കാണുന്നത് ഭൂരിഭാഗവും BJP അനുകൂലമായ വിവരങ്ങളാവും. ഇന്റർനെറ്റ് ജീവവായുവിന്റെ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന ഇക്കാലത്ത്, നാം കൊടുക്കുന്ന ഓരോ ലൈക്കുകളും സെർച്ച് ചെയ്യുന്ന keywords പോലും media analystകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം Data ആണ്.

ഒരാൾ ഇത്തരത്തിൽ ഇന്റർനെറ്റിൽ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും സങ്കലനഫലമായി ലഭിക്കുന്ന ഒരു big data ശേഖരിച്ച് , analyse ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അയാളുടെ ഒരു ഏകദേശചിത്രം നമുക്ക് ലഭിക്കും. അയാളുടെ ഉപഭോഗതാത്പര്യങ്ങൾ, ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയതാത്പര്യങ്ങൾ, പക്ഷപാതിത്വം, കാഴ്ചപ്പാടുകൾ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണ ലഭിക്കും. ഒരു ദേശത്തെ മുഴുവൻ ആളുകളിലും ഇത്തരം സങ്കീർണമായ വിശകലനപ്രക്രിയ നടത്തുകവഴി ആളുകളുടെ മനഃശാസ്ത്രവും വ്യക്തിസവിശേഷതകളും സംബന്ധിച്ച പാറ്റേണുകൾ രൂപപ്പെടുത്താൻ ഇത്തരം അൽഗരിതങ്ങൾക്ക് കഴിയും. ഈ വിവരങ്ങൾ മൂലധനശക്തികൾക്കും അധികാരകേന്ദ്രങ്ങൾക്കും വലിയ തോതിൽ ഗുണംചെയ്യും. ഉത്പന്നങ്ങളുടെ മാർക്കറ്റിംങ്, രാഷ്ട്രീയക്യാംപയിനിങുകൾ, മറ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ബിസിനസുകാരുടെയും ആശയപ്രചരണതന്ത്രങ്ങൾ etc.

ഇത്രയും പറയാൻ കാരണം AI (Artificial Intelligence) അഥവാ നിർമിതബുദ്ധി വ്യക്തിജീവിതത്തെയും സമൂഹത്തിന്റെ നാനാതുറകളെയും എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടാനാണ്. നിർമിതബുദ്ധി (AI) എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യനെ പോലെ നടക്കാനും ജോലിചെയ്യാനും ചിന്തിക്കാനുമൊക്കെ കഴിയുന്ന റോബോട്ടുകൾ എന്ന ധാരണ മാത്രമാകാൻ പാടില്ല. വരുംകാല സാങ്കേതികവിപ്ലവത്തിൽ ഹ്യുമനോയ്ഡ് റോബോട്ടുകൾ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. AI ക്ക് മറ്റ് ധാരാളം മാനങ്ങളുണ്ട്.

ഒരു മാർക്സിസ്റ്റിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 2 ചോദ്യങ്ങളാണ് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയർന്നുവരുന്നത്.

1) മനുഷ്യരാശിയുടെ മുന്നോട്ടുപോക്കിന് ഊർജം പകരുന്ന ഭാവികാലസാങ്കേതികവിദ്യകൾ (future tech) ഉത്പാദനത്തിലും economyയിലും വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളെന്തെല്ലാം..?

2) മറ്റേതൊരു ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി AI യുടെ പ്രവചനാതീതമായ ഭാവിയിൽ, മുതലാളിത്തഉത്പാദനക്രമത്തിന്റെ സ്വഭാവങ്ങളെന്തെല്ലാം, മാർക്സിസം പോലുള്ള വിപ്ലവശാസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ പ്രസക്തമാകുമോ?

രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം അടുത്ത പോസ്റ്റിൽ വ്യക്തമാക്കാം. ഒന്നാമത്തെ ചോദ്യം നോക്കാം.

Future techonology യെ കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ഒരിക്കലും AI യിലും റോബോട്ടിലും മാത്രമൊതുങ്ങി നിൽക്കില്ല. മെഷീൻ ലേണിങ്, നാനോബോട്ടുകൾ, ഹൈപ്പർ ലൂപ് ഗതാഗതം, ബഹിരാകാശ ടൂറിസം, Block chain tech, ജനറ്റിക്സ്, ക്വാണ്ടം കമ്പ്യൂട്ടിങ് എന്നിങ്ങനെ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറ്റാൻ പര്യാപ്തമായ സാങ്കേതികവിപ്ലവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. എങ്കിലും ഉത്പാദനോപാധികളുടെ ദ്രുതവികാസത്തിന് ആധാരശിലയാകുന്നത് AI തന്നെയാവും. 1950കളിലാണ് കൃത്രിമബുദ്ധി -AI എന്ന പ്രയോഗം ഉടലെടുക്കുന്നത്. സയൻസ് ഫിക്ഷനുകളിലും സിനിമയിലും ഒതുങ്ങിനിന്ന ഈ ആശയം ഇന്നൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ് എന്നതാണ് സത്യം. ഇനിയും മുന്നോട്ടുപോകാനുണ്ട് താനും.

15ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വ്യവസായവിപ്ലവത്തിൽ നിന്നും പിന്നീടുള്ള ശാസ്ത്രവളർച്ചയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണത്.

കാണാനും കേൾക്കാനും ലളിതമായ അധ്വാനങ്ങൾക്കും മനുഷ്യൻ നേരത്തെ തയ്യാറാക്കിയ അൽഗരിതങ്ങളെ (instructions) അതുപോലെ അനുസരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു നാളിതുവരെ യന്ത്രങ്ങളുടെ ചുമതല. മനുഷ്യനേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് കാര്യക്ഷമതയും processing speedഉം ഉണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തമായി 'ബുദ്ധി' എന്നൊന്ന് യന്ത്രങ്ങൾക്കില്ല. മനുഷ്യനെപോലെ തീരുമാനങ്ങൾ സ്വയമെടുക്കാനും പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും പരിഹരിക്കാനും ആശയങ്ങൾ സ്വയം പ്രകടിപ്പിക്കാനും ഉള്ള ശേഷി കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് അന്യമാണ്. ഈ ബുദ്ധി അവയ്ക്ക് പ്രാപ്യമാവുകയും തൊഴിലുകൾ automated ആവുകയും ചെയ്യുന്നിടത്താണ് AI യുടെ പ്രാധാന്യം. ഉദാ: Facial/speech recognition, language translation, surveilence, self driving..

Deepmind എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ..? AI യെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഗൂഗിളിന്റെ ഗവേഷണസ്ഥാപനമാണത്. മനുഷ്യരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ക്ലേശകരവും സങ്കീർണവുമായ വീഡിയോഗെയിമുകൾ മനുഷ്യനേക്കാൾ നന്നായി നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് കളിച്ച് ജയിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ന്യൂറോനെറ്റ്‌വർക്കുകളും ന്യൂറോ ട്യൂറിങ് മെഷീനുകളും അവർ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. Space X ,Tesla ഉടമ എലൺ മസ്കിന്റെ AI based firm ആണ് Open AI. ഇന്ന് ഗവേഷകർ AI യെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് new electricity എന്നാണ്.

അതിസങ്കീർണമായ, തൊഴിൽനിപുണി ആവശ്യപ്പെടുന്ന ജോലികൾ മെഷീന് നിർവഹിക്കാനാവുമോ..? ഏതൊരു സങ്കീർണമായ ജോലിയും അനേകം ലളിതമായ പ്രവൃത്തികൾ കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടായതാണെന്ന് ഓർക്കുക. ഈ ലളിതമായ ലഘുപ്രവൃത്തികൾ സമയബന്ധിതമായി, സമാന്തരമായി നിർവഹിക്കാൻ ഒരു മെഷീന് കഴിയുമ്പോൾ സങ്കീർണമായ ജോലികളും പൂർത്തിയാവുന്നു. ബുദ്ധി എന്നതും 'artificial' ആകുന്നു. മെഷീൻ ലേണിങ് പോലുള്ള വിഷയങ്ങൾ ഇന്ന് വാനോളം ഭാവിസാധ്യത കൽപിക്കപ്പെടുന്ന പഠനകോഴ്സുകളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

Big data analysis, വർധിതമായ computing ശേഷി, deeplearning തുടങ്ങിയ സങ്കേതങ്ങളിലൂടെ Real world functions സ്വയം പഠിക്കാനും അപഗ്രഥനം നടത്താനും, solutions കണ്ടെത്താനും AI അൽഗരിതങ്ങൾക്ക് കഴിയും.

ഇന്ന് Google translatorൽ രണ്ട് ഭാഷകൾ പരസ്പരം തർജമ ചെയ്യുന്നത് നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്. ഇത് സാധ്യമാകണമെങ്കിൽ ഭാഷകളെക്കുറിച്ചും വ്യാകാരണവും vocabularyയും സംബന്ധിച്ചും എത്രഭീമമായ അളവിൽ മുന്നറിവും പ്രോഗ്രാമുകളും ആവശ്യമായിട്ടുണ്ടാവും. സമീപകാലത്ത് ജിയോഫ്രീ ഹിന്റൺ, യോഷുവ ബാങ്കിയോ തുടങ്ങിയ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ പലതും ഒരു ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു (eg -back propagation algorithm ,neural network architecture). AI ഉപയോഗിച്ചുള്ള data analysis സാധ്യതകളും അനന്തമാണ്. മൂലധനനിക്ഷേപകർക്കും രാഷ്ടീയപ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ഒക്കെ ഇത് പ്രയോജനം ചെയ്യും. Data is the new oil എന്നതാണ് പുതിയ ചൊല്ല്. കൂടുതൽ അറിവുകൾ നിങ്ങൾ സ്വയം അന്വേഷിച്ചറിയൂ..

പ്രസിദ്ധ ആഗോളകൺസൾട്ടിങ് കമ്പനിയായ Accenture ന്റെ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, നിർമിതബുദ്ധിയുടെ വരവ് 2035ഓടെ ആഗോള GDPയിൽ 14 trillion ഡോളറിന്റെ റെക്കോഡ് വർധന സൃഷ്ടിക്കും.

നിർമിതബുദ്ധിക്കെതിരെയുള്ള വിമർശനങ്ങളെ പ്രധാനമായും രണ്ടായി തിരിക്കാം. ആദ്യത്തേത് AI ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങൾ സ്വന്തമായുള്ള എലൺ മസ്കും റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്ലാഡിമർ പുടിനും നടത്തുന്നതരം ആശങ്കകളാണ്. ബുദ്ധി കൂടിയ യന്ത്രങ്ങൾ ഭാവിയിൽ മനുഷ്യന്റെ മേധാവിത്തത്തിന് ഭീഷണിയാവുമെന്നും മനുഷ്യരാശിയെ തന്നെ നാമാവശേഷമാക്കുമെന്നും മസ്ക് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ AI ഗവേഷണങ്ങൾക്കുമേൽ ഒരു നിയന്ത്രണഅതോറിറ്റി അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. സയൻസ് ഫിക്ഷനിലൊക്കെ യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്ന ഇത്തരം ആശങ്കകൾ കഴമ്പുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഇതിനപ്പുറം AI ഉൾപെടെയുള്ള നൂതനസാങ്കേതികതകൾ വരുത്തുന്ന ചില മൂർത്തമായ പ്രതിസന്ധികളെ കുറിച്ച് പോസ്റ്റ് മോഡേൺ ബൂർഷ്വാസി വ്യാകുലപ്പെടാറില്ല. അത്തരം പ്രശ്നങ്ങളും വൈരുധ്യങ്ങളുമാണ് ഇടതുപക്ഷം -വിശേഷിച്ചും മാർക്സിസ്റ്റുകാർ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടത്.

എങ്ങനെയാണ് മാർക്സിസ്റ്റ് വിചാരവേദികളിൽ AI ഉൾപെടെയുള്ള സാങ്കേതികവിപ്ലവങ്ങൾ പരിഗണന നേടുന്നത്..?

ഉത്പാദനോപാധികളുടെയും ശാസ്ത്രസാങ്കേതികവിദ്യകളുടെയും വികാസമാണ് മനുഷ്യചരിത്രത്തെ മുന്നോട്ടുനയിച്ചത്. ശിലയാൽ കൂർപ്പിച്ച ആയുധങ്ങളും തീയും ചക്രങ്ങളും കാർഷികവൃത്തിയും മുതൽ ഇന്ന് നിർമ്മിതബുദ്ധി വരെയെത്തി നിൽക്കുന്നു കാര്യങ്ങൾ. വിജ്ഞാനത്തിന്റെ വിഭജനവും അന്വേഷണങ്ങളും കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും തുടർചോദ്യങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കുള്ള പരക്കംപാച്ചിലുമൊക്കെ ഇന്നും തുടരുന്നു. 15ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്പിൽ വ്യാപകമായ സാങ്കേതികവികാസമാണ് വ്യവസായവിപ്ലവത്തിന് വഴിമരുന്നിട്ടത്. ഫാക്ടറികൾ വ്യാപകമായി യന്ത്രവത്കൃതമായി. ഉത്പാദനം വർധിച്ചു, ജീവിതനിലവാരം ഉയർന്നു. ലോകത്തിന്റെ നാനാമേഖലകളിലും ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനം ദൃശ്യമായി. യന്ത്രവത്കരണം, ഉത്പാദനോപാധികളുടെ പരിഷ്കരണം, നൂതനസാങ്കേതികവളർച്ച, കൃത്രിമബുദ്ധി (AI )പോലുള്ള ഭാവിമുന്നേറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഒരു മാർക്സിസ്റ്റ് വിദ്യാർത്ഥി എങ്ങനെ പഠനവിഷയമാക്കണം എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.

കൃത്രിമബുദ്ധി (AI)യെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻലേഖനം വായിക്കുമല്ലോ. ഏതാനും ദശകങ്ങളോടെ Automation നമ്മുടെ ഉത്പാദന- ഉത്പാദനേതര സാമ്പത്തികപ്രവർത്തനങ്ങളിലും പടർന്ന് പിടിക്കുമെന്നുറപ്പാണ്. 2013ലെ ഒരു പഠനം കാണിക്കുന്നത് Automationന്റെ ആഗമനം അമേരിക്കയിൽ നിലവിലുള്ളതിന്റെ പകുതിയോളം തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുമെന്നാണ്. യന്ത്രവത്കരണം തൊഴിലാളികളെ തൊഴിലിടത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളുമെന്ന ഭീതി പുതിയ കാര്യമല്ല. 19ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വ്യവസായവത്കരണകാലത്ത് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ തൊഴിൽശാലകൾ യന്ത്രങ്ങൾ കീഴടക്കിയതോടെ ലൂഡിറ്റിലെ തൊഴിലാളികൾ പ്രതിസന്ധി മൂലം കലാപമുണ്ടാക്കുകയും ഫാക്ടറികൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ സാങ്കേതികപുരോഗതികൾ പിന്നെയും തുടർന്നു. ഇന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ പഴി കേൾക്കാറുള്ള പഴയ കമ്പ്യൂട്ടർ സമരം (അത് വാസ്തവത്തിൽ കോൺഗ്രസ് -ബിജെപിയുടെ ട്രേഡ് യൂണിയനുകൾ കൂടി അണിചേർന്നിരുന്ന സമരമായിരുന്നെങ്കിലും) ഇതിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ്.

അന്നത്തെ കാലത്ത് തൊഴിൽ നഷ്ടം എന്ന തൊഴിലാളിയുടെ ഭീതി ന്യായവുമായിരുന്നു.

യന്ത്രവത്കരണം ഒരേസമയം തൊഴിലാളിക്ക് ഗുണവും ദോഷവുമാണ്. അതിനാൽ യന്ത്രവത്കരണത്തെ കണ്ണടച്ച് എതിർക്കണമെന്ന വരട്ടുവാദം മാർക്സിസ്റ്റുകൾക്കില്ല താനും. പ്രശ്നം യന്ത്രവത്കരണമല്ല, മറ്റുചിലതാണ്. എന്താണ് യന്ത്രവത്കരണം ഉത്പാദനക്രമത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ..? നോക്കാം.

1) ലഘൂകരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യാധ്വാനം. കുറഞ്ഞ അധ്വാനഭാരം.

2) കായികവും ബൗദ്ധികവുമായ ഉയർന്ന പ്രവർത്തനവേഗത, കാര്യക്ഷമത.

3) വലിയതോതിൽ നൈപുണ്യം (skill) ആവശ്യപ്പെടുന്ന തൊഴിലുകൾ പോലും യന്ത്രങ്ങൾ/ അൽഗരിതങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നു. ഒരു മാനേജരുടെയും ഖനിത്തൊഴിലാളിയുടെയും ജോലിഭാരങ്ങളും തൊഴിൽസ്വഭാവവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പ്രകടമാണ്. എന്നാൽ സാങ്കേതികവിപ്ലവങ്ങളുടെ ഫലമെന്നോണം ഈ രണ്ടുപേരുടെയും അധ്വാനം സുഗമമാകും. അവ തമ്മിലെ അന്തരങ്ങൾ കുറഞ്ഞുവരും. ദുഷ്കരമായ അധ്വാനങ്ങൾ പൂർണമായും യന്ത്രവത്കരിക്കപ്പെടും.

4) വർധിച്ച ഉത്പാദനക്ഷമത. അതായത് ഒരു തൊഴിലാളി ഒരു ദിവസം നിർമ്മിക്കുന്ന യൂണിറ്റ് ചരക്കുകളേക്കാൾ അനേകം മടങ്ങ് ഉത്പാദനം ഒരു യന്ത്രത്തിന് നിർവഹിക്കാനാവും. യൂണിറ്റ് സമയത്തെ മൂല്യോത്പാദനം (Productivity) വർധിക്കും.

5) കൂടുതൽ specialized ആകുന്ന തൊഴിൽസ്വഭാവം. ഒരു തൊഴിലാളി തന്നെ ഉത്പാദനത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ഭാഗമാകുകയല്ല, മറിച്ച് ഓരോ തൊഴിലാളിയും ഓരോ പ്രത്യേകഘട്ടങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടാവും. അസംബ്ലി ലൈനിലെ ഒരു ടൂൾ മാത്രമായി തൊഴിലാളി മാറും. ഒരു തൊഴിൽ തന്നെ പല ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ഒാരോ ഘട്ടങ്ങളിലും ഓരോ തൊഴിലാളികൾ അധ്വാനം നിർവഹിച്ച് അതിൽ നൈപുണ്യം നേടുകയും ചെയ്യും. ഇതിൽ ചില ഘട്ടങ്ങൾ യന്ത്രവത്കരിക്കപ്പെടുകയും മറ്റു ചിലത് മനുഷ്യർ തന്നെ നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു taskൽ ഏർപ്പെടുന്ന തൊഴിലാളി അയാളുടെ ജോലിയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കും. ഇത് തൊഴിൽ കൂടുതൽ ആവർത്തനവിരസമാകാനും തൊഴിലാളിയിൽ മാനസികമായ മടുപ്പും സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള അന്യവത്കരണവും സൃഷ്ടിക്കാനുമിടയാക്കും. തൊഴിലാളിയും യന്ത്രസമാനമായി ചലിക്കാൻ തുടങ്ങും. തൊഴിലും തൊഴിലാളിയും കൂടുതൽ specialized ആകും.

6) ഏറ്റവും പ്രധാനമായ സവിശേഷത ഇനി പറയുന്നതാണ്. അത് തൊഴിലിടത്തിൽ നിന്നും തൊഴിൽസേനയുടെ /അധ്വാനത്തിന്റെ അന്യവത്കരണമാണ്. തൊഴിലാളികളെ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ഉത്പാദനക്രമം എന്നത് ഭാവിയുടെ സവിശേഷതയാവും. കാരണമുണ്ട്. ഓരോ ഓരോ ഉത്പാദനവും , ഓരോ തൊഴിലും അനേകം ഘട്ടങ്ങൾ/ taskകൾ ചേർന്നതാണ്. ഇവയിൽ മനുഷ്യരെ മാറ്റി പകരം യന്ത്രസംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുമ്പോൾ തൊഴിൽനഷ്ടം ഉണ്ടാവും. എന്നാൽ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളും വൈജ്ഞാനികമേഖലകളും ബദലായി തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. പക്ഷേ ഈ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങളും ദീർഘകാലത്തിൽ Automationന് വിധേയമാകുന്നതോടെ വ്യവസ്ഥിതി കുരുക്കിലാവും.

eg:- നാട്ടിൽ Self driving automobiles സർവസാധാരണമായാൽ ബസ് /ടാക്സി/ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർമാരൊക്കെ പണിയില്ലാതെ പ്രതിസന്ധിയിലാവുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അതേസമയം ഇത്തരം പുതിയ സങ്കേതങ്ങൾ സമൂഹജീവിതത്തെ കൂടുതൽ പരിഷ്കരിക്കുകയും വാഹനങ്ങളുടെ നിർമാണം, സർവീസിങ്, മെയിന്റനൻസ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലായി പുതിയ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും.

പക്ഷേ ഇത്തരം പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങളും യന്ത്രങ്ങളാൽ നിർവഹിക്കപ്പെടാമെന്നുവന്നാലോ..? ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതികപരിഷ്കരണങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതനിലവാരം ഉയർത്തുമെന്നും കൂടുതൽ സാധ്യതകൾ നൽകുമെന്നുമുള്ള വീക്ഷണമാണ് മാർക്സ് മുന്നോട്ടുവെച്ചത്. എന്നാൽ പ്രശ്നം സാങ്കേതികതയ്ക്കല്ല, അത് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന ഉത്പാദനക്രമത്തിനാണ്. ഇവിടെയാണ് AI ആശങ്കകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ചില പോയിന്റുകൾ നോക്കാം.

1) 2004ൽ അമേരിക്കൻ മൂവി കമ്പനിയായ 'ബ്ലോക്ബസ്റ്റർ' 84000 തൊഴിലാളികളെ നിയമിച്ചുകൊണ്ട് 6 ബില്ല്യൻ ഡോളർ വരുമാനം നേടിയപ്പോൾ 2016ൽ Netflix 4500 പേരെ നിയമിച്ചുകൊണ്ട് നേടിയത് 9 ബില്ല്യൺ വാർഷികറവന്യു ആണ്. 1973മുതൽ അമേരിക്കയിൽ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങളുടെ വർധനാനിരക്ക് മന്ദീഭവിക്കുകയാണ്. Data farming പോലുള്ള മേഖലകൾ പൂർണമായും നിർമിതബുദ്ധിയുടെ കീഴിലായതോടെ തൊഴിൽ നഷ്ടം വർധിച്ചു.

നമ്മുടെ എക്കോണമിയിലും റവന്യൂ , GDP വളർച്ചകളിൽ കാണുന്നത് പൊതുവേ JOBLESS Growth മാത്രമാണ്. സാമ്പത്തികവളർച്ച മുകളിലേക്കും തൊഴിൽവളർച്ച താഴേക്കും പോകുന്ന വിരോധാഭാസം!

ഹ്രസ്വകാലത്ത് ഇത്തരം സാങ്കേതികവിപ്ലവങ്ങൾ തൊഴിൽദായകമാകുമെങ്കിലും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇതല്ല സ്ഥിതി.

AIയുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത exponential growth എന്നതാണ്. ഒരു സാമ്പത്തികമേഖലയാകമാനം നടപ്പാക്കിയ യന്ത്രപരിഷ്കരണം മൂലം 1000 പേരുടെ തൊഴിൽ നഷ്ടമായെന്നിരിക്കട്ടെ. ഈ തൊഴിൽനഷ്ടം പരിഹരിക്കും വിധം പുതിയ തൊഴിലുകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഈ പുതിയ ടെക്നോളജിക്ക് സാധിക്കണമെന്നില്ല. സാധിച്ചാലും ഇത്തരം പുതിയ തൊഴിൽമേഖലകളും യന്ത്രവൽക്കരണത്തിന് വിധേയമാകും. ഒരു യന്ത്രം മറ്റൊരു യന്ത്രത്തെ നിർമിക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായാൽ യന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലെ വർധന എന്നത് 1, 2, 4, 8 , 16 എന്നിങ്ങനെ exponential പാറ്റേണിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് സങ്കൽപിക്കാം. ഇവിടെ മനുഷ്യന്റെ തൊഴിലുകളിലുണ്ടാവുന്ന നഷ്ടം പൂർണമായും പരിഹരിക്കുകയെന്നതും അസാധ്യമാവും.

സാമ്പത്തികോത്പാദനം എന്നത് അനേകം തൊഴിൽഘട്ടങ്ങൾ ശ്രേണിയായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശൃംഖലയാണ്. ഇതിലെ മനുഷ്യൻ സ്ഥാനം പിടിച്ച ഓരോ കണ്ണിയും കാലക്രമേണ കൂടുതൽ യന്ത്രങ്ങൾ കീഴടക്കുമ്പോൾ തൊഴിലുകൾ പ്രതിസന്ധിയിലാകുമെന്നും ഉറപ്പാണ്.

കമ്പ്യൂട്ടർ പലരുടെയും തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും അത് കമ്പ്യൂട്ടർ പരിജ്ഞാനമുള്ള പുതിയൊരു തൊഴിലാളിവിഭാഗത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. ഇതല്ല Automation സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിസ്ഫോടനത്തിന്റെ സ്ഥിതി. മനുഷ്യൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ സ്വയം തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പാക്കുമ്പോൾ, ഓരോ ഉത്പാദനയൂണിറ്റും ഇത്തരത്തിൽ മാറുമ്പോൾ ഉത്പാദനക്ഷമത കുത്തനെ ഉയരുകയും തൊഴിലില്ലായ്മ ഭീതിജനകമാംവിധം വർധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇതൊക്കെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, കലാപാന്തരീക്ഷങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ വേറെയും. അവശേഷിക്കുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ മേലുള്ള മൂലധനചൂഷണവും ഉയരും.

ഇത്തരം പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയെന്നത് ഒരുവശത്ത് വർധിതമായ ഉത്പാദനവും മറുവശത്ത് വരുമാനവും 'വാങ്ങൾശേഷിയും' ഇല്ലാത്ത ഭൂരിപക്ഷവും ആയിരിക്കും.

തൊഴിലാളികൾ ഇല്ലാതെയും ഉത്പാദനം നടന്നേക്കാം. എന്നാൽ വരുമാനമില്ലാത്ത ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ലോകത്ത് ആരാണ് ഈ ഉത്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങുക, എങ്ങനെയാണ് ഡിമാന്റ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുക എന്നൊരു ചോദ്യമുണ്ട്. ഈ വൈരുധ്യത്തിലാണ് മാർക്സിന്റെ മുതലാളിത്തവിമർശനചിന്ത ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. മാന്ദ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാകും. ഉത്പാദനശക്തികളുടെ വികാസം ഉത്പാദകബന്ധങ്ങളുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല എന്ന മാർക്സിയൻ ആശയം ഇവിടെ സർവകാലപ്രസക്തി നേടുന്നു. ആവിയന്ത്രത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സാങ്കേതികവിപ്ലവത്തിന് ,നാലാം വ്യവസായവിപ്ലവത്തിന് നിർമിതബുദ്ധി തിരികൊളുത്തുമെന്ന് അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. അതുണ്ടാക്കുന്ന exponential സ്വഭാവത്തിലുള്ള തൊഴിൽനഷ്ടത്തെ കുറിച്ചും ചൈനീസ് എക്കണോമിസ്റ്റായ കെയ് ഫു ലിയെ പോലുള്ളവർ ആശങ്ക പങ്കുവെക്കുന്നു.

സ്റ്റോക്ക് അനലിസ്റ്റുകൾ, അക്കൗണ്ടന്റുകൾ, ഡ്രൈവർ, അസംബ്ലി ലൈൻ വർക്കേഴ്സ്, ഓപ്പറേറ്റർമാർ, ക്വാളിറ്റി കൺട്രോൾ തുടങ്ങിയ അനേകം തൊഴിലുകൾ ഓർമകളായേക്കാം.. AI മേധാവിത്തം സ്വന്തമായുള്ള ഗൂഗിൾ, ഫേസ്ബുക്ക് പോലുള്ള മൂലധനഭീമന്മാരിലേക്ക് സമ്പത്തും വിപണിനിയന്ത്രണവും കേന്ദ്രീകരിച്ചേക്കും. ആസന്നഭാവി എന്തായാലും സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന ഒരു അഭിപ്രായത്തിന് മുൻതൂക്കം ലഭിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്. ശാസ്ത്രമൊക്കെ ഇത്രയും പുരോഗമിച്ച കാലത്ത് മാർക്സിസത്തിന് എന്ത് പ്രസക്തി എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട്, മാർക്സിന് ഇപ്പോഴല്ലാതെ മറ്റെപ്പോഴാണ് പ്രസക്തിയുണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചുചോദിക്കേണ്ടിവരും.