മാർക്കറ്റും വിലയും..
ഏതൊരു ഉത്പന്നത്തിന്റെയും വില നിശ്ചയിക്കുന്നത് മാർക്കറ്റിലെ ഡിമാന്റ്, സപ്ലൈ എന്നീ രണ്ട് ഘടകങ്ങളാണ്. ഉത്പന്നത്തിന് ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ ഡിമാന്റ് കൂടുമ്പോൾ അതിന്റെ വില കൂടുന്നു. ഡിമാന്റ് കുറയുമ്പോൾ വില കുറയുന്നു. അതുപോലെ ഉത്പന്നത്തിന്റെ സപ്ലൈ വർധിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വില കുറയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. സപ്ലൈ കുറയുമ്പോൾ ഉള്ളതെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ആളുകൾ തിരക്കിടുന്നു. ഇത് ഡിമാന്റ് വർധിപ്പിക്കുകയും വില ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചുരുക്കത്തിൽ എന്ത് മനസിലാക്കാം..? ഡിമാന്റ് ,സപ്ലൈ എന്നീ വൈരുധ്യങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനഫലമാണ് ചരക്കിന്റെ വില. ഇതിനു വിരുദ്ധമായി നമ്മൾ ചരക്കിന്റെ വില കൂട്ടിയെന്നിരിക്കട്ടെ. ആളുകൾ വിലക്കുറവുള്ളിടത്തേക്ക് ഒഴുകുകയും വില കൂട്ടാൻ മുതിർന്നവർ കഷ്ടത്തിലാവുകയും ചെയ്യും. അവരും വില പഴയതുപോലെ കുറച്ചുതുടങ്ങും. വില തന്നിഷ്ടപ്രകാരം കുറച്ചാലും ഇത് തന്നെ സ്ഥിതി.
ചുരുക്കത്തിൽ എന്താ മനസിലാക്കാം..? ഒരു ചരക്കിന്റെ വില എന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്റെയോ രണ്ടുപേരുടെയോ ഇഷ്ടപ്രകാരം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. അത് സ്വയം ബാലൻസ് ചെയ്ത ഒരു നിശ്ചിതസംഖ്യയിൽ എത്തുന്നു. ഇതാണ് അതിന്റെ മൂല്യം. യഥാർത്ഥ വില അതിൽ നിന്നും കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കാം.. പക്ഷെ മുഴുവൻ ഉത്പാദകരെയും കണക്കിൽ എടുക്കുമ്പോൾ അത് ശരാശരിവത്കരിച്ച് ചരക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരും.
ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം..
A, B എന്നീ രണ്ട് വസ്തുക്കൾ സങ്കൽപിക്കുക.. രണ്ടിനും കൂടി മാർക്കറ്റിലെ വില 100 രൂപയെന്നിരിക്കട്ടെ.. Aയ്ക്ക് മാത്രം വില 50 രൂപയും.. എങ്കിൽ B യുടെ വിലയെത്ര..? തീർച്ചയായും 50തന്നെ.. A എന്നത് മുതലാളി മുടക്കുന്ന സ്ഥിരമൂലധനവും B എന്നത് തൊഴിലാളിയുടെ അധ്വാനവും ആയാലോ..? അപ്പോഴും കണക്കിൽ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല..
ആർക്കും മനസിലാകുന്ന ഈ യുക്തി തന്നെയാണ് മാർക്സിന്റെ മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം..
മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം
മൂലധനം എന്ന മാർക്സിന്റെ വിശ്വവിഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിലെ അതീവപ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം. ബൂർഷ്വാസിക്കു നേരെ ഉതിർത്ത ആദ്യത്തെ വെടിയുണ്ട എന്നാണ് ഇഎംഎസ് ദാസ് ക്യാപിറ്റലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്..
മുതലാളിത്തം അടിസ്ഥാനപരമായി ചൂഷണം നിറഞ്ഞതാണെന്നും
അതിന്റെ പ്രഥമലക്ഷ്യമായ ലാഭം വാസ്തവത്തിൽ ചൂഷണം മാത്രമാണെന്നും അടിവരയിട്ട് തെളിയിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം (Theory
of Surplus Value).
തൊഴിലാളിയുടെ അധ്വാനത്തെ
ചൂഷണം ചെയ്തല്ലാതെ മുതലാളിത്തത്തിന് നിലനിൽപില്ലെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞ
ഈ സിദ്ധാന്തം മുതലാളിത്തസമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ പൊള്ളത്തരത്തെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.
അധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യം..
എങ്ങനെയാണ് ഒരു ഉത്പന്നം ഉണ്ടാകുന്നത്.. അധ്വാനത്തിലൂടെ.. വെറും അധ്വാനം മാത്രം പോര.. അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ, യന്ത്രോപകരണങ്ങൾ, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ, ഊർജം (eg- വൈദ്യുതി) തുടങ്ങിയ മറ്റ് ഘടകങ്ങളും വേണം.. അധ്വാനം ഒഴികെയുള്ള ഈ ഉത്പാദന-ഉപാധികളെ സ്ഥിരമൂലധനം എന്ന് വിളിക്കാം..
എന്നാൽ ഈ വസ്തുക്കൾ ഉത്പന്നമായി മാറണമെങ്കിൽ എന്തുകൂടി ആവശ്യമാണ്..? സംശയമില്ല.. അധ്വാനം തന്നെ. ഒരു തടിക്കഷ്ണം ശില്പമാകുന്നതും മണ്ണും കല്ലും സിമന്റുമൊക്കെ വീടായി മാറുന്നതും പരുത്തി വസ്ത്രമായി മാറുന്നതും അധ്വാനം ചേരുമ്പോഴാണ്. അതായത്,
ഉത്പന്നം= സ്ഥിരമൂലധനം+ അധ്വാനം.
ഇവിടെ സ്ഥിരമൂലധനം മുതലാളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.. അധ്വാനമാകട്ടെ (അസ്ഥിരമൂലധനം എന്നും പറയാം) തൊഴിലാളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.. മുതലാളി സ്ഥിരമൂലധനം നിക്ഷേപിക്കുന്നു, ഉത്പാദനോപാധികൾ കരസ്ഥമാക്കുന്നു.. തൊഴിലാളിയോ അവന്റെ അധ്വാനം മുതലാളിക്ക് വിൽക്കുന്നു. സ്ഥിരമൂലധനവും അധ്വാനവും ചേർന്ന് ഉത്പാദനം നടക്കുന്നു. ഉത്പന്നം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഏതൊരു ഉത്പന്നത്തിന്റെയും വില നിശ്ചയിക്കുന്നത് മാർക്കറ്റിലെ ഡിമാന്റ്, സപ്ലൈ എന്നീ രണ്ട് ഘടകങ്ങളാണ്. ഉത്പന്നത്തിന് ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ ഡിമാന്റ് കൂടുമ്പോൾ അതിന്റെ വില കൂടുന്നു. ഡിമാന്റ് കുറയുമ്പോൾ വില കുറയുന്നു. അതുപോലെ ഉത്പന്നത്തിന്റെ സപ്ലൈ വർധിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വില കുറയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. സപ്ലൈ കുറയുമ്പോൾ ഉള്ളതെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ആളുകൾ തിരക്കിടുന്നു. ഇത് ഡിമാന്റ് വർധിപ്പിക്കുകയും വില ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചുരുക്കത്തിൽ എന്ത് മനസിലാക്കാം..? ഡിമാന്റ് ,സപ്ലൈ എന്നീ വൈരുധ്യങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനഫലമാണ് ചരക്കിന്റെ വില. ഇതിനു വിരുദ്ധമായി നമ്മൾ ചരക്കിന്റെ വില കൂട്ടിയെന്നിരിക്കട്ടെ. ആളുകൾ വിലക്കുറവുള്ളിടത്തേക്ക് ഒഴുകുകയും വില കൂട്ടാൻ മുതിർന്നവർ കഷ്ടത്തിലാവുകയും ചെയ്യും. അവരും വില പഴയതുപോലെ കുറച്ചുതുടങ്ങും. വില തന്നിഷ്ടപ്രകാരം കുറച്ചാലും ഇത് തന്നെ സ്ഥിതി.
ചുരുക്കത്തിൽ എന്താ മനസിലാക്കാം..? ഒരു ചരക്കിന്റെ വില എന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്റെയോ രണ്ടുപേരുടെയോ ഇഷ്ടപ്രകാരം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. അത് സ്വയം ബാലൻസ് ചെയ്ത ഒരു നിശ്ചിതസംഖ്യയിൽ എത്തുന്നു. ഇതാണ് അതിന്റെ മൂല്യം. യഥാർത്ഥ വില അതിൽ നിന്നും കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കാം.. പക്ഷെ മുഴുവൻ ഉത്പാദകരെയും കണക്കിൽ എടുക്കുമ്പോൾ അത് ശരാശരിവത്കരിച്ച് ചരക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരും.
ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം..
A, B എന്നീ രണ്ട് വസ്തുക്കൾ സങ്കൽപിക്കുക.. രണ്ടിനും കൂടി മാർക്കറ്റിലെ വില 100 രൂപയെന്നിരിക്കട്ടെ.. Aയ്ക്ക് മാത്രം വില 50 രൂപയും.. എങ്കിൽ B യുടെ വിലയെത്ര..? തീർച്ചയായും 50തന്നെ.. A എന്നത് മുതലാളി മുടക്കുന്ന സ്ഥിരമൂലധനവും B എന്നത് തൊഴിലാളിയുടെ അധ്വാനവും ആയാലോ..? അപ്പോഴും കണക്കിൽ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല..
ആർക്കും മനസിലാകുന്ന ഈ യുക്തി തന്നെയാണ് മാർക്സിന്റെ മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം..
മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം
മൂലധനം എന്ന മാർക്സിന്റെ വിശ്വവിഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിലെ അതീവപ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം. ബൂർഷ്വാസിക്കു നേരെ ഉതിർത്ത ആദ്യത്തെ വെടിയുണ്ട എന്നാണ് ഇഎംഎസ് ദാസ് ക്യാപിറ്റലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്..
മുതലാളിത്തം അടിസ്ഥാനപരമായി ചൂഷണം നിറഞ്ഞതാണെന്നും
അതിന്റെ പ്രഥമലക്ഷ്യമായ ലാഭം വാസ്തവത്തിൽ ചൂഷണം മാത്രമാണെന്നും അടിവരയിട്ട് തെളിയിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യസിദ്ധാന്തം (Theory
of Surplus Value).
തൊഴിലാളിയുടെ അധ്വാനത്തെ
ചൂഷണം ചെയ്തല്ലാതെ മുതലാളിത്തത്തിന് നിലനിൽപില്ലെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞ
ഈ സിദ്ധാന്തം മുതലാളിത്തസമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ പൊള്ളത്തരത്തെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.
അധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യം..
എങ്ങനെയാണ് ഒരു ഉത്പന്നം ഉണ്ടാകുന്നത്.. അധ്വാനത്തിലൂടെ.. വെറും അധ്വാനം മാത്രം പോര.. അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ, യന്ത്രോപകരണങ്ങൾ, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ, ഊർജം (eg- വൈദ്യുതി) തുടങ്ങിയ മറ്റ് ഘടകങ്ങളും വേണം.. അധ്വാനം ഒഴികെയുള്ള ഈ ഉത്പാദന-ഉപാധികളെ സ്ഥിരമൂലധനം എന്ന് വിളിക്കാം..
എന്നാൽ ഈ വസ്തുക്കൾ ഉത്പന്നമായി മാറണമെങ്കിൽ എന്തുകൂടി ആവശ്യമാണ്..? സംശയമില്ല.. അധ്വാനം തന്നെ. ഒരു തടിക്കഷ്ണം ശില്പമാകുന്നതും മണ്ണും കല്ലും സിമന്റുമൊക്കെ വീടായി മാറുന്നതും പരുത്തി വസ്ത്രമായി മാറുന്നതും അധ്വാനം ചേരുമ്പോഴാണ്. അതായത്,
ഉത്പന്നം= സ്ഥിരമൂലധനം+ അധ്വാനം.
ഇവിടെ സ്ഥിരമൂലധനം മുതലാളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.. അധ്വാനമാകട്ടെ (അസ്ഥിരമൂലധനം എന്നും പറയാം) തൊഴിലാളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.. മുതലാളി സ്ഥിരമൂലധനം നിക്ഷേപിക്കുന്നു, ഉത്പാദനോപാധികൾ കരസ്ഥമാക്കുന്നു.. തൊഴിലാളിയോ അവന്റെ അധ്വാനം മുതലാളിക്ക് വിൽക്കുന്നു. സ്ഥിരമൂലധനവും അധ്വാനവും ചേർന്ന് ഉത്പാദനം നടക്കുന്നു. ഉത്പന്നം ഉണ്ടാകുന്നു.
No comments:
Post a Comment
സംശയങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും കമൻറ് ചെയ്യുക.. പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക...