കാർഷികാഭിവൃദ്ധിയുടെ ആവശ്യകത..

മുതലാളിത്തത്തിൽ കൃഷി വികസിക്കുകയില്ലെന്നും വികസിച്ചാൽ അത് മുതലാളിത്തമേയല്ലെന്നുമാണ് ലെനിൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത്. എന്താണ് കാർഷികമേഖലയും ബഹുജനങ്ങളും തമ്മിലെ ബന്ധം..?

 പ്രാഥമികമേഖല, ദ്വിതീയമേഖല, ത്രിതീയമേഖല എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരം ഉത്പാദനമേഖലകളുണ്ട്.. കൃഷി തന്നെയാണ് പ്രാഥമികവിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നത്. വ്യവസായങ്ങളും മറ്റ് ഉത്പാദനപ്രവർത്തനങ്ങളും ദ്വിതീയമേഖലയിലും സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കുന്ന കേന്ദ്രങ്ങൾ ത്രിതീയമേഖലയിലും ഉൾപെടുന്നു.

 ഈ മൂന്ന് മേഖലകളെയും പരിഗണിച്ചാൽ പൊതുവേ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനങ്ങൾക്ക് തൊഴിലവസരങ്ങൾ നൽകുന്നത് പ്രാഥമികമേഖലയായ കൃഷി തന്നെയാണ്. അത് ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നു. കൃഷി വികസിക്കുന്നതോടെ കൂടുതൽ ജനങ്ങൾക്ക് തൊഴിലും വരുമാനവും ലഭിക്കും. ഡെന്മാർക്ക്, നോർവേ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ കാര്യമായ വ്യവസായവത്കരണമൊന്നുമില്ലാതെ തന്നെ മാനുഷികവികസനസൂചികയിലും ജനജീവിതനിലവാരത്തിലും ഒന്നാമതെത്തിയതിന്റെ പ്രധാനകാരണം കാർഷികമേഖലയിലെ അഭിവൃദ്ധി തന്നെയാണ്..

അത്യധികം വികേന്ദ്രീകൃതമായ സ്വഭാവമാണ് കാർഷികമേഖലയ്ക്കുള്ളത്. എങ്കിലും കുറേയൊക്കെ കുത്തകകളുടെ കയ്യിലും കാർഷികമേഖല ചുരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കൃഷി വികസിക്കുന്നതോടെ ജനജീവിതം കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാകുകയും ജനങ്ങളുടെ വാങ്ങൽശേഷി വർധിക്കുകയും കമ്പോളത്തിന് ഗുണകരമാകുകയും ചെയ്യും.. നല്ലൊരു കമ്പോളം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും..

കൃഷിയും ഇതരഉത്പാദനമേഖലകളും..

കാർഷികമേഖല വികസിക്കുമ്പോൾ ഒപ്പം പുരോഗതി പ്രാപിക്കുന്നത് ഇതരഉത്പാദനമേഖലകൾ കൂടിയാണ്. കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വളം, കീടനാശിനി, ഭക്ഷ്യസംസ്കരണം തുടങ്ങിയ അനേകം വ്യവസായങ്ങൾക്ക് ഡിമാന്റ് വർധിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ കൃഷി വ്യാപിക്കണം. മാത്രമല്ല ദ്വിതീയ-വ്യവസായമേഖലയ്ക്ക് അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ ലഭ്യമാക്കാനും കാർഷികമേഖല ഉണർന്നുപ്രവർത്തിച്ചേ മതിയാകൂ..

ഭക്ഷ്യഉത്പന്നങ്ങളും പാനീയങ്ങളും മറ്റ് പല ഉപഭോഗവസ്തുക്കളും വ്യാപകമായി ഉത്പാദിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ കാർഷികമേഖല വൻതോതിൽ അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ ലഭ്യമാക്കിയേ തീരൂ..
അതുകൊണ്ടുതന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ ഉത്പാദനവ്യവസ്ഥയ്ക്കും വളർച്ചയ്ക്കും കാർഷികമേഖലയുടെ വളർച്ച അനിവാര്യം തന്നെയാണ്..

 വമ്പിച്ച തോതിൽ ജനങ്ങൾക്ക് തൊഴിലും വരുമാനവും നൽകി അവരുടെ വാങ്ങൽശേഷിയും വർധിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാ ഉത്പാദനമേഖലകൾക്കും ഡിമാന്റ് വർധിക്കുകയും നല്ലൊരു കമ്പോളം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു..

ആഗോളവത്കരണവും  കാർഷികമേഖലയുടെ തകർച്ചയും..

ലോകമെമ്പാടും വരുമാനച്ചുരുക്കം അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുകയാണ്. ജനങ്ങളുടെ വാങ്ങൽശേഷി ഇടിയുന്നതുമൂലം ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാർഷികോത്പന്നങ്ങൾക്ക് ഡിമാന്റ് കുറയുന്നു. കാർഷികോത്പാദനവ്യവസ്ഥ സ്തംഭിക്കുന്നു.ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളുടെ പ്രതിശീർഷോപയോഗവും ഡിമാന്റും കുറഞ്ഞുവരുന്ന പ്രവണതയും കണ്ടുവരുന്നു. ജനസംഖ്യ വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് കാർഷികമേഖല വളരുന്നില്ല എന്നതാണ് ഇന്ത്യ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നം. . വ്യാപാരവ്യവസ്ഥകളും കർഷകർക്കെതിരാവുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണാനാവുക..

കാർഷിക -ഭക്ഷ്യോത്പന്നങ്ങളുടെ വമ്പിച്ച ഇറക്കുമതിയും സ്വതന്ത്രവ്യാപാരവും നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കർഷകരുടെ നില പരുങ്ങലിലാക്കും. അവരുടെ വിയർപ്പിൽ നിന്നുണ്ടായ വിളകൾ വാങ്ങാതെ കെട്ടിക്കിടക്കുകയോ വിലയിടിയുകയോ ചെയ്യുന്നു.. കാർഷികോത്പന്നങ്ങളുടെ വിലയിടിവ് മുതലെടുത്ത് കർഷകരിൽ നിന്നും വൻകിടകമ്പനികൾ കാർഷികോത്പന്നങ്ങൾ ചുളുവിലയ്ക്ക് തട്ടിയെടുക്കുകയും ലാഭം കൊയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇടനിലക്കാരായ ഒരു വിഭാഗവും ചൂഷണമുതലിന്റെ പങ്കുപറ്റുന്നുണ്ട്..

തൊഴിൽരഹിതവളർച്ചയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കാരണങ്ങളിലൊന്ന് കാർഷികമേഖലയുടെ തകർച്ചയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ സെൻസസ് പ്രകാരം മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 57 ശതമാനത്തോളം പേരും ആശ്രയിക്കുന്നത് കൃഷിയെയാണ്.എന്നാൽ ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ആഭ്യന്തരോത്പാദനത്തിന്റെ 18%ത്തോളം മാത്രമാണ് കാർഷികമേഖല സംഭാവന ചെയ്യുന്നത്. അതേസമയം കുറച്ച് തൊഴിലവസരങ്ങൾ മാത്രം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ത്രിതീയ മേഖല(സേവനമേഖല) മൊത്തംGDPയുടെ 54% ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഇതാണ് ആധുനികഇന്ത്യൻസമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ വൈരുധ്യം.. എന്താണിത് വ്യക്തമാക്കുന്നത്..? എന്താണിതിന് കാരണം..?

തൊഴിൽശക്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ മുൻപന്തിയിലെങ്കിലും ഉത്പാദനക്ഷമത കുറയുന്നുവെന്നതാണ് കാർഷികമേഖലയുടെ മുഖ്യപ്രശ്നം.. വികലമായ വളർച്ചയാണിത്.. കൃഷി ഇന്നൊരു നഷ്ടക്കച്ചവടമാണ്. തന്റെ വിളകൾക്ക് മിനിമം വില പോലും കിട്ടാതെ കർഷകന്റെ  കയറിൽ ജീവിതം ഹോമിക്കപ്പെടുകയാണ്.